آذربایجان غربی

آرزو ضیایی: در حال‌ حاضر پرستاران به دلیل مشکلات متعدد به‌ویژه پرداختی‌های ناعادلانه به دنبال مهاجرت به کشورهای دیگر هستند، زیرا در کشورهای همسایه چند برابر پرداختی در ایران را به پرستاران پرداخت می‌کنند و این مهاجرت به کمبود نیروی انسانی در کشور می‌افزاید.

علاوه ‌بر این پرستاری که بخواهد درآمد بیشتری داشته باشد اضافه‌کاری می‌کند و این کار علاوه‌ بر صدمات جسمانی و روحی که ممکن است، برای آنها به همراه داشته باشد ناخودآگاه میزان ریسک خطاهای انسانی و کاری را بالا می‌برد. امنیت شغلی پرستاران نیز تامین نیست و سالانه چندین مورد گزارش ضرب‌وشتم پرستاران توسط همراهان بیمار یا بیماران به گوش می‌رسد. با این شرایط بسیاری از آنها عطای ماندن و خدمت در کشور را به لقای آن می‌بخشند و راهی بلاد غریب می‌شوند. مهاجرت برای پرستاران نیز مانند تمام قشرهای دیگر جامعه بی‌هزینه نیست و علاوه ‌بر هزینه سفر و اقامت آنها هزینه دورماندن از کشورشان را نیز می‌پردازند. مگر جز آن است که پرستار شده‌اند تا دردمند دردهای هموطنان خود باشند، اما باید بروند و بخت و اقبال خود را در کشوری دیگر بیازمایند. وزارت بهداشت درهای مهاجرت را به روی تمام پرستاران باز گذاشته، بنابراین هرکس می‌تواند و می‌خواهد از کشور خارج می‌شود. هرچند مهاجرت آنها از کشور سبب خوشبختی و خوشحالی محض نیست، اما راه فرار از مشکلات کنونی کشور است و علاقه‌مند به امتحان آن هستند.

پرستاران می‌روند تا برای کارشان ارزش قائل شوند

دبیرکل خانه پرستار درباره موضوع مهاجرت پرستاران و پیامد‌های آن اظهار کرد: در بحث مهاجرت آمار دقیقی وجود ندارد، چراکه کانال‌های خروجی کشور متفاوت است و پرستاران به طرق مختلف مهاجرت می‌کنند. محمد شریف‌مقدم افزود: برهمین اساس عده‌ای به سازمان نظام‌پرستاری مراجعه می‌کنند و تائیدیه می‌گیرند، اما امکان دارد تائیدیه برای همه کشورها قابل‌قبول نباشد. آماری وجود دارد مبنی بر اینکه پرستارانی که می‌خواهند به خارج از کشور بروند در سال حدود 400 نفر هستند. او ادامه داد: البته برخی پرستارانی که قصد مهاجرت دارند نیز به سازمان مراجعه نمی‌کنند و با استفاده از وکیل به‌طور ‌مستقیم برای مهاجرت اقدام می‌کنند که البته بدون وکیل هم این اقدامات انجام می‌شود. در مجموع روش‌هایی که پرستاران برای مهاجرت استفاده می‌کنند، قابل آمارگیری دقیق نیست. شریف مقدم با تاکید براینکه کل دنیا در حال‌حاضر با کمبود پرستار مواجه است، گفت: بر اساس آماری که ‌ای تی ان(شورای بین‌المللی پرستاران) اعلام کرده و سازمان بهداشت جهانی آن را تایید کرده، اعلام شده است، بیشتر کشورهای دنیا نیاز به نیروی پرستاری دارند. کشورهایی مثل کانادا، استرالیا، آمریکا، انگلیس و آلمان نیاز به نیروی‌ پرستار دارند، اما بسته به سیاست دولت آنها این نیاز رفع می‌شود. به‌طوری که ارزشی که دولت‌ها برای ملت خود قائل هستند، درباره رفع این نیاز مبنا قرار می‌گیرد. بنابراین با توجه به اهمیت و ارزشی که دولت‌ها برای سلامت مردم قائل هستند جذابیت‌هایی برای جذب پرستاران و مهاجرت‌های آنها ایجاد می‌شود. او خاطرنشان کرد: در واقع پرستاران درد دوری از خانواده را تحمل می‌کنند و حتی به شهرها و کشورهای با فرهنگ ویژه مهاجرت می‌کنند تا به کار آنها ارزش داده شود. به عنوان مثال پرستاران به شهرهایی مانند کبک با فرهنگ ویژه هم مهاجرت می‌کنند. دولت‌ها در سراسر دنیا با توجه به اینکه سلامت مردم چقدر برای آنها اهمیت دارد و اعتقاد به محوریت سلامت مردم دارند جذابیت‌هایی برای جذب پرستاران ایجاد می‌کنند که این جذابیت‌ها شامل مشوق‌های مالی، شأن و منزلت و مسائل اجتماعی می‌شود. این موضوع به شکلی است که برخی پرستاران به راحتی کشور را رها می‌کنند. او با بیان ‌اینکه دولت و سیاست‌گذاران در حوزه سلامت به ویژه وزارت بهداشت کارهای بسیاری کرده‌اند که موجب بی‌انگیزگی پرستاران در داخل کشور شده است، افزود: به عنوان مثال در دنیا می‌گویند به ازای هزار نفر جمعیت تعدادی پرستار مشخص می‌شود، اما کشور ما به ازای هر هزار نفر جمعیت یک و نیم کادر پرستاری داریم. شریف‌مقدم با انتقاد از سیاست‌های نادرست در عرصه تعدیل نیرو گفت: نیروهایی که اخیرا تعدیل می‌شوند، نیروهای جوان و تازه نفس هستند، در این صورت بیمارستان می‌ماند با نیروهایی که باسابقه هستند، اما فشار بی‌امان مشکلات بیمارستانی هم روی آنهاست و خستگی‌های حاد و مزمن گریبانگیرشان می‌شود و حتی دچار بیماری‌های شغلی می‌شوند. در نهایت هم از کارافتاده می‌شوند. به عقیده بنده در حال‌ حاضر وزارت بهداشت سیاست‌های تعدیل نیروی ‌انسانی را نمی‌داند. استانداردهای ما در سطح کشورهای عقب افتاده جهان است.

دولت اجازه استخدام پرستاران را نمی‌دهد

رئیس کمیسیون بهداشت مجلس در گفت‌وگو با «آرمان» در ارتباط با وضعیت مهاجرت ‌پرستاران می‌گوید: دولت اجازه استخدام پرستاران را نمی‌دهد و بر اساس آمارهای متفاوت بین 80 تا 150 هزار کمبود پرستار در مراکز دولتی و خصوصی وجود دارد. حسینعلی شهریاری می‌افزاید: دولت اجازه استخدام پرستار را نمی‌دهد، ضمن آنکه حقوق و مزایای پرستاران در داخل کشور با خارج قابل مقایسه نیست و پرستاران خارج از کشور حتی نسبت به پزشکان ایرانی نیز شرایط بهتری دارند. تمام کشورهای خارجی پرستاران را می‌پذیرند و حقوق و مزایای مناسبی نیز به آنها تعلق می‌گیرد. او خاطرنشان می‌کند: به‌دلیل آنکه در داخل کشور از نیروی پرستاری استفاده نمی‌کنند، آنها ناچار به مهاجرت و کار و فعالیت در مراکز درمانی خارجی هستند.

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در اجتماعی

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

محبوب ترین ها